Engjell Emiri (1924-1948)

Engjëlli lindi në Gjirokastër ne vitin 1926. Ai ishte djale i pashëm dhe i shkathet. Ne vitet '30 xhaxhai i tij Lato kishte hapur nje garazh ne Durrës ku riparonte automobilat e kohës dhe Engjëlli shkoi të punonte me te. Engjëlli ishte shumë i shoqërueshëm dhe kishte një rreth të gjerë shokësh. Shok me të rinjtë komunistë Nako Spiru, Liri Gega, Alqi Kondi etj, Engjëlli djalosh u bashkua me ta në Luften çlirimtare. Në ceremonialin e hyrjes së Qeverise se re ne Tiranë më 28 nentor 1944 ishte pjese e autokolones me nje triçikël. Gjatë kësaj kohe ai shërbeu si shofer i Naku Spirut duke qene dhe nje prej shokëve te tij me të afërt. Vitet e pasçlirimit ishin dhe momentet e para te zhgenjimit për Engjëllin, ashtu si per pjesën më të madhe të popullit shqiptar. Ne vitin 1947 ai vuajti edhe ekzekutimin e dajos se tij Aqif Kashahu, te shpallur armik te regjimit. Menjëhere pas vetevrasjes se Nako Spirut, Engjeëlli arrestohet. Motrat e tij me te vogla, kujtojnë se ai ato ditë ishte i shqetesuar dhe mundohej t'u thoshte diçka per rrezikun që i kanosej. Ai i kishte porositur të mos bëheshin merak, derisa nje dite shtëpia e tyre u be pre e nje kontrolli. Engjëllin e kishin arrestuar. Askush nuk u jepte shpjegime perse. Atë nuk e nxoren as ne sallën e gjyqit, por ato mundën ta shohin vetëm për një çast në korridor te shoqeruar , me duar te lidhura me pranga. Nga burgu me anen e nje gardiani Engjëlli kishte mundur të dërgonte një letër ku u shkruante se e kishin dënuar me vdekje, por familjes asnjëhere nuk iu bë e njohur zyrtarisht një gjë e tillë. Motrat u lutën derë me derë për jetën e tij, deri tek Enver Hoxha, duke shpresuar se vëllai i tyre 24-vjecar do te lirohej. Ato vazhdimisht conin ushqime dhe veshje tek gardianët e burgut, per t'ia lehtesuar sadopak vuajtjen vellait te tyre, deri kur nje ditë, ua kthyen mbrapsht me fjalët: "Mos sillni me! Ai s'ka më nevojë".
Te shkretat motra! Në zemrat e plagosura, aty ku më parë zinte vend dashuria për vellain, një pemë urrejtjeje rritej çdo dite. Ne jetën e tyre pa jetë pati vetëm një ditë të gëzuar që u ngazëlloi zemren, ajo dite kur turma te tera njerezish zvarriten ne rruget e Tiranes monumentin e rrezuar te diktatorit.
...Eshtrat e Engjell Emirit ende nuk jane gjetur...