Sulë Dedej (1936 - 2008)

Sulë Dedej ka lindur në 13 qershor 1936 në Bari të Italisë, ku familja e tij kishte emigruar për shkak të rënies së qeverisë demokratike të vitit 1924 të kryesuar nga Fan Noli, në të cilën babai i tij Ibrahim Dedej ishte emëruar prokuror i përgjithshëm. Në moshën 2 muajshe, në gusht 1936, babai i tij vdes në mënyrë misterioze dhe nëna e tij bashkë me katër jetimët kthehet në Elbasan dhe strehohet pranë familjes së vëllait të saj, Shefqet Stringa. Për të mbajtur fëmijët, nëna punoi pranë teqesë së Elbasanit ku ishte baba vëllai i Ibrahimit, Baba Qazimi. 
Pas përfundimit të luftës në 1944, familja u kthye në shtëpi dhe nëna i rriti fëmijët me mundim duke qepur dhe shitur në treg mitana për fshatarët. Me gjithë vështirësitë e shumta ekonomike, te katërt femijët vazhduan shkollimin. 
Në vitin 1959, Sula u diplomua në Universitetin e Tiranës, Fakultetin Gjuhë-Histori. Me mbarimin e studimeve u emërua në Elbasan dhe nga viti 1959 deri në vitin 1983 ka punuar si mësues, inspektor arsimi, drejtor i Teatrit Skampa dhe shef i Seksionit te arsimit dhe kulturës. 
Nga viti 1983 fillon e deri në 1997, kur del në pension punon si pedagog ne Universitetin Aleksandër Xhuvani, pranë Departamentit të Psikologji-Edukimit. Nuk e ndërpreu mësimdhënien edhe pas daljes në pension, duke punuar edhe disa vite si pedagog i jashtëm. 
Gjatë viteve të punës si shef arsimi ka dhënë ndihmesë në organizimin, hartimin dhe miratimin e planeve dhe programeve fillestare të Institutit të Larte Pedagogjik. Si pedagog, me punimet në katedër dhe në shkallë Instituti, si anëtar dhe drejtues në grupet e punës, ka dhënë kontribut të cmuar në përmirësimin e planeve dhe programeve sidomos të degëve që përgatitin mësues për ciklin fillor të shkollës 8 vjecare si dhe për kalimin nga instituti 3 vjecar në atë 4 vjecar. 
Si titullar i lëndëve Pedagogji dhe Histori e Mendimit Pedagogjik, gjatë viteve të punës në universitet ka udhëhequr diploma, ka recensuar punime nga disertantë që kanë kërkuar gradën shkencore “Doktor i Shkencave Pedagogjike” si Lublin Diles, dhe ka udhëhequr dy disertantë, si Vehbi Hoti dhe Kastriot Ajazi të cilët fituan gradën “Doktor i Shkencave Pedagogjike”. 
Pjesë e punës shkencore dhe mësimdhënies kanë qenë dhe specializimet pranë kolegjit Norre Nisum, Danimarke, dhe pranë Departamentit të Edukimit në Universitetin e Bolonjës në Itali. 
Vitet e jetës së tij kanë qënë gjithmonë vite studimi, kërkimi dhe botimi. 
Ka botuar në revisten Arsimi Popullor, në revistën Pedagogjike, në revistën Nëntori dhe në revistën Studime Historike. Jashtë vendit ka botuar në revistën Shkëndijat e Shpresës në Norvegji, në 1 gusht 1995, në shkurt 1996 dhë në revistën Bujku në Prishtine në vitin 1997. Ka marrë pjesë në sesione shkencore në shkallë rrethi e vendi kushtuar figurave të shquara dhe ngjarjeve si: Lidhjes së Prizrenit, Revolucionit të Qershorit 1924 dhe Problemeve arsimore ne shtypin demokratik në vitet 1920-1924. Për probleme të historikut dhë të mendimit pedagogjik shqiptar ka përgatitur skenarët dhe ka drejtuar emisione televizive për problemet arsimore 1908-1912, për jetën dhe veprën e Kostandin Kristoforidhit dhe për jetën dhe veprën e Salih Cekës. Ka qënë anëtar i grupit të autorizuar për harimin e Historisë së shkollës dhe Mendimit Pedagogjik ku ka hartuar pjesën për historinë e shkollës dhe mendimit shqiptar nga komuna deri në ditët tona. Ka përgatitur zëra për Fjalorin Enciklopedik Shqiptar botuar nga Akademia e Shkencave si dhe zëra për Enciklopedinë Shqiptare. Gjithashtu gjatë viteve ka botuar monografi kushtuar figurave si “Kozma Naska hero i popullit”, “Abedin Çaushi në gjurmët e traditës elbasanave”, viti 1999, “Isuf Myzyri 1996” me bashkëautor Alfons Balliçi, librin “Salih Ceka”. 
Po kështu ka dorëzuar dhe janë miratuar për botim disa studime monografike si studimi “Problemet e edukimit ne Kanunin e Lekë Dukagjinit” në revistën Perla; “Histori e shtypit të Elbasanit”; “Historiku i Teatrit të Elbasanit”. Vazhdonte te punonte dhe synonte për titullin “Profesor” por u nda nga jeta ne 28 gusht 2008. 
Për punën e tij ështe vlerësuar dhe me vendim numër 161 datë 19.09.1987 me gradën “Doktor i Shkencave Pedagogjike” dhe me vendim numër 9 datë 18.11.1994 i jepet titulli “Asistent profesor”