Hamit Kusi
Invalid data for media #13940.
- Jetëshkrimi
-
Elbasani njihet në opinionin kombëtar për arsimin dhe muzikantët e saj të hershëm.
Ndjesitë e holla muzikore të shpirtit qytetar elbasanas kulmuan në fillim të shekullit të kaluar me formimin e bandës "Afërdita", e cila me shumë dinjitet qe e pranishme në shpalljen e Pavarësisë më 1912. Tradita tashmë e formuar vazhdoi rrugën e saj të suksesshme. Pas viteve '30 u shqua një kastë muzikantësh ku bie në sy Sul Gjevori, Adem Jahja, Baki Kongoli, Mit'hat Stringa, etj.
Pikërisht në këtë kohë, një adoleshent i qytetit tonë rastësisht bie në kontakt me një vegël të rrallë për atë kohë e që gjithë jetës nuk do t'i ndahej. Djaloshi i ri, Hamit Kusi, edhe pse punonte çirak tek daja e vet për të nxjerrë bukën e gojës, gjente kohë, falë pasionit të tij, të mësonte trompën me ndihmën e një italiani që e njohu rastësisht, por më shumë studioi si autodidakt. Falë vullnetit e pasionit për muzikën, pse jo dhe talentit, i riu Hamit Kusi dhe trompa u bënë një. Me çlirimin e Tiranës, ai mori pjesë me bandën e cila luajti disa marshe.
Pas lufte, Hamitin, qëmtuesi i palodhur i talenteve të spikatur, “Artisti i Popullit” Gaqo Avrazi, e inkuadroi në Ansamblin e atëhershëm të Ushtrisë si trompist i parë i këtij ansambli, ku ai jo vetëm u perfeksionua në trompë, por u ndodh në ambjentin e duhur për të shfaqur vlerat e tij, duke dhënë njëkohësisht një kontribut të shquar.
Vlerësimet e merituara të këtij ansambli në turnetë e ndryshme deri në Azinë e Largët kanë edhe kontributin e Hamit Kusit. Punoi gjatë e me sukses me ansamblin në Tiranë, por ai e kishte mendjen tek Elbasani i tij i dashur. Edhe këmbëngulja e të madhit Avrazi për ta mbajtur në Ansamblin e Ushtrisë nuk pati sukses.
Erdhi në qytetin e tij pranë familjes. Edhe këtu u angazhua në Shtëpinë e Kulturës me trompën e tij, duke bashkëpunuar në orkestrën muzikore nën drejtimin e Mit'hat Stringës, por në mënyrë të veçantë kontribuoi në estradën profesioniste dhe në bandën e qytetit, fillimisht si instrumentist kryesor e më vonë si dirigjent i saj, deri sa u nda nga jeta.
Por zelli e pasioni i Hamitit për trompën, artin e muzikën nuk u fikën asnjëherë, veçse kur zemra e tij pushoi së rrahuri. Si instrumentist Hamiti edukoi dhe mësoi një grup të rinjsh si Gëzim Veliu, Shkëlqim Suparaku, Roland Allaj, etj, që gjithashtu nën drejtimin e tij qenë pjesëtarë të bandës frymore të qytetit.
Në lidhje me pasionin e tij, trompën, ai nuk mund të linte jashtë vëmendjes edhe familjen e tij. Instrumentin e tij të dashur ai ia mësoi njërit prej djemve të tij, Abdylit, i cili e zëvendësoi atë në bandë pas daljes së tij në pension, ku vazhdon të kontribuojë edhe sot. Në respekt të pasionit të babait Hamit, djali i tij trompist , Abdyl po përgatitet t'ia lërë profesionin e trashëguar të birit, Aldit, që studion në Akademinë e Arteve për trompë, duke i lënë atij një trashëgimi tepër të vyer.
Në këtë kuptim familja e thjeshtë qytetare Kusi, ndër tre breza, mund të thuhet se ka pasur si simbol të saj kontributet në bandën muzikore.
Përgatiti H. Zane
Etiketa të reja
Part of Hamit Kusi
Renditja: 5256 (1 shikime)
“Hamit Kusi”, Arkiva Digjitale Shqiptare, accessed 18 prill 2026, https://www.adsh.al/s/adsh/item/13939
Komentoni
No comment yet! Be the first to add one!